Αρχιερατική Θεία Λειτουργία στον Ι.Ν. Αγίου Στεφάνου Βεροίας (ΦΩΤΟ)

Την Τετάρτη 2 Αυγούστου πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας,Ναούσης και Καμπανίας κ.Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό Αγίου Στεφάνου Βεροίας με την ευκαιρία της ανακομιδής του Ιερού Λειψάνου του Αγίου.

Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Βεροίας κ.Παντελεήμονος :

«Κύριε, μή στήσῃς αὐτοῖς τήν ἁμαρτίαν ταύτην».

Ἑορτάζει σήμερα, ἀδελφοί μου, ἡ Ἐκκλησία μας τήν ἀνακομιδή τῶν ἱερῶν λειψάνων τοῦ πρώτου μάρτυρός της, τοῦ ἀρχιδιακόνου Στεφάνου, πού ἔγινε μέ θαυμαστό τρόπο καί καθ᾽ ὑπόδειξη τοῦ ἰδίου τοῦ μάρτυρος σέ ἕναν εὐλαβῆ ἱερέα. Κ

αί ἑορτάζει αὐτό τό γεγονός ὄχι μόνο γιατί εἶναι αὐτό καθ᾽ ἑαυτό σημαντικό, ἐφόσον σχετίζεται μέ τή θαυμαστή ἀποκάλυψη τῶν ἱερῶν λειψάνων τοῦ πρωτομάρτυρός της, ἀλλά καί γιατί θέλει νά προβάλλει στούς πιστούς, νά προβάλλει σέ ὅλους μας, μιά ἀκόμη φορά τήν ἱερή καί ἀπα­στράπτουσα ἀπό τή χάρη τοῦ Πα­ναγίου Πνεύματος μορφή τοῦ ἁγίου πρωτομάρτυρος Στεφάνου, θέλει νά προβάλλει ὡς πρότυπο ζωῆς τίς μεγάλες ἀρετές του.

Καί μία ἀπό αὐτές εἶναι ἡ ἀρετή τῆς συγχωρήσεως πού ἀποδεικνύεται ἀπό τίς τελευταῖες του λέξεις, τίς ὁποῖες μᾶς παραδίδει ὁ ἱερός συγγραφέας τῶν Πράξεων τῶν Ἀποστόλων.

«Κύριε, μή στήσῃς αὐτοῖς τήν ἁμαρτίαν ταύτην».

Μέ αὐτές τίς λέξεις σφραγίζει ὁ πρωτομάρτυς Στέφανος τήν ἐπίγεια ζωή καί τό μαρτύριό του.

Τό πλῆθος τῶν Ἰουδαίων τόν λιθοβολεῖ, ὄχι γιατί ἔκανε κάποιο ἔγκλημα, ἀλλά γιατί πίστευσε στόν ἀληθινό Θεό, στόν Μεσσία πού καί ἐκεῖνοι προσδοκοῦσαν ἀλ­λά δέν θέλησαν νά πιστεύσουν ὅτι ἦρθε ἀνάμεσά τους καί τόν ὁδήγησαν στόν Σταυρό καί τόν θάνατο.

Τό πλῆθος λιθοβολεῖ τόν νεαρό μάρτυρα καί ἐκεῖνος προσεύχεται.

Δέν προσεύχεται γιά τόν ἑαυτό του, ἀλλά γιά τούς δημίους του, ὅπως ἀκριβῶς ἔκανε καί ὁ Χριστός.

Δέν τούς συγχωρεῖ ἁπλῶς γιά αὐτό πού τοῦ κάνουν ἀλλά ἱκε­τεύει τόν Θεό νά τούς συγχωρήσει τήν ἁμαρτία, νά τούς συγχωρήσει τήν τυφλότητα τῆς ψυχῆς τους καί τήν ἀστοχία τῆς ἐπιλογῆς τους.

Ζητᾶ τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ γιά αὐτούς πού φέρονται ἀνελέητα ἀπέναντί του καί τόν παρακαλεῖ νά τούς ἀπαλλάξει ἀπό αὐτή τήν ἁμαρτία.

Πόση δύναμη ψυχῆς χρειάζεται αὐτή ἡ προσευχή, ἀδελφοί μου! Πόση ὑπερβολή ἀγάπης δηλώνει! Πόση γνησιότητα ἀρετῆς καί μιμήσεως τοῦ Χριστοῦ!

Πολλές φορές, ἀδελφοί μου, ἀγωνιζόμεθα καί προσπαθοῦμε στή ζωή μας νά ἀποκτήσουμε διάφορες ἀρετές.

Νά ἀποκτήσουμε τήν ταπείνωση, τήν πραότητα, τήν ὑπακοή, τήν ἀγάπη καί τόσες ἄλλες. Καί ἴσως δέν ὑπολογίζουμε ὅσο πρέπει αὐτή τήν «κεκρυμμένη», θά ἔλεγα, ἀρετή τῆς συγχωρητικότητος, τήν ἀξία καί τή σπουδαιότητα τῆς ὁποίας συχνά δέν συνειδητοποιοῦμε.

Ἡ συγχωρητικότητα ὅμως ἀποτελεῖ τήν ἐπιτομή πολλῶν ἀρετῶν.

Γιατί δέν μπορεῖς νά συγχωρήσεις τόν ἄλλο γιά τήν ἀδικία πού σοῦ κάνει, ἐάν δέν ἔχεις ταπείνωση, ἐάν δέν ἔχεις συναίσθηση τῆς δικῆς σου ἀδυναμίας, ἐάν δέν ἔχεις κατανόηση καί ἀγάπη γιά τήν πνευματική κατάσταση τοῦ ἄλλου ἡ ὁποία τόν ὁδηγεῖ στήν ἄδικη, στήν ἐχθρική, στή συκοφαντική συμπεριφορά ἀπέναντί σου.

Δέν μπορεῖς νά συγχωρήσεις τόν ἄλλο, ἐάν δέν ἔχεις συναισθανθεῖ ὁ ἴδιος πόσο ἀνάγκη ἔχουμε ὅλοι τό ἔλεος τοῦ Θεοῦ, καί πόσο ἀναγκαῖο εἶναι νά μιμηθοῦμε τή δική του ἀπέραντη ἀνεξικακία, συγχωρώντας καί ἐμεῖς τούς ἀδελφούς μας.

Δέν εἶναι καθόλου τυχαῖο, ἄλλωστε, ὅτι ὁ Χριστός ἀναφέρεται ἐπανειλημμένα στή συγχώρηση πού πρέ­πει νά δίνουμε στούς ἀνθρώπους προκειμένου νά τύχουμε καί ἐμεῖς τῆς συγγνώμης τοῦ Θεοῦ καί γι᾽ αὐτό τήν συμπεριλαμβάνει καί στά αἰτήματα τῆς Κυριακῆς προσευχῆς.

«Ἄφες ἡμῖν τά ὀφειλήμα­τα ἡμῶν, ὡς καί ἡμεῖς ἀφίεμεν τοῖς ὀφειλέταις ἡμῶν».

Ζητοῦμε ἀπό τόν Θεό τή συγχώρηση ὑπο­σχόμενοι ὅτι τήν παρέχουμε στούς ἀδελφούς μας.

Ἄς ἀκολουθήσουμε, λοιπόν, ἀδελφοί μου, τό παράδειγμα τῆς συγχωρητικότητος τοῦ ἑορταζο­μέ­νου σήμερα ἁγίου πρωτομάρτυρος Στεφάνου.

Ἄς προσπαθήσουμε νά βγάλουμε ἀπό τήν ψυχή μας τή μνησικακία, πού δέν μᾶς ἀφήνει νά συγχωρήσουμε ὅσους μᾶς ἀδίκησαν, ὅσους μᾶς πίκραναν καί ὅσους μᾶς ἔβλαψαν, γιατί, ὅπως γράφει ὁ ἱερός Χρυσόστομος, ἡ μνησικακία εἶναι χειρότερη ἀπό κάθε ἄλλη ἁμαρτία.

Διότι ὅλες οἱ ἄλλες ἁμαρτίες διαρκοῦν ὅσο καί ἡ πράξη τῆς ἁμαρτίας, ἐνῶ ἡ μνησικακία εἶναι ἀκατάπαυστο πάθος, καί ὅποιος τήν ἔχει, εἴτε στέκεται, εἴτε περπατᾶ, εἴτε προσεύχεται, τήν αἰσθάνεται ἀδιάλειπτα μέσα στήν ψυχή του, καί τίποτε δέν τόν ὠφελεῖ, οὔτε ἡ νηστεία, οὔτε ἡ προσευχή, οὔτε ἡ ἐλεημοσύνη, διότι ὅλα τά καταστρέφει ἡ μνησικακία.


Ἄς ἀγωνισθοῦμε νά ἀπαλλαγοῦμε ἀπό αὐτήν, μιμούμενοι τή συγχωρητικότητα τοῦ ἁγίου πρωτο­μάρ­τυρος καί ἀρχιδιακόνου Στεφάνου, γιά νά τύχουμε καί ἐμεῖς, ἀδελφοί μου, τῆς συγγνώμης καί τοῦ ἐλέους τοῦ Θεοῦ καί νά ἀξιωθοῦμε τῆς αἰωνίου ζωῆς καί μακαριότητος, τήν ὁποία καί ὁ τιμώμενος ἅγιος ἀπολαμβάνει.                     ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ